اشـــعارطنــــزفــارســـــي.عليرضا رضايي
هر5شنبه به روزم . 
لینک دوستان

منابع مطلع در کره‌شمالی گفته‌اند پس از اعدام شوهر عمه‌رهبر این کشور، عملیات پاکسازی به نزدیکان وی رسیده است.

عمّه و شوهر او دركف «كيم » افتاده است

بچّه اش فاقد بابا و يتيم افتاده است !

 

مدّتي هست كه روزيّ ِ من و يارانه

دست ِدولت زكف « اوستا كريم» افتاده است !

 

رفت مردي كه بگيرد «سبدكالا »را

خورده چاقو و در آنجا به دو نيم افتاده است !

 

زحمت خوردن سهم همه و بيت المال

گردن «بابك» و ياران رجيم  افتاده است !

 

عكس آقاي فلان داخل استخر چرا

دست در گردن و آنجاي نسيم افتاده است ؟ !

 

فوتباليست كه رُخساره ي چون «زر» بود ش !

حا ليا داخل درياچه ي «سيم» افتاده است !

 

من كي ام ؟ : شخصيتي كهنه ُسرا ، تكراري

يك هنرمند اصيلي كه عقيم افتاده است !

 

دكتران درغم پولند و حكيمان ابتر !

پول در جان پزشكان و حكيم افتاده است !

 

چاپلوسي بكن اي دوست كه آقاي گدا

زده زيراب و كنون غرق نعيم افتاده است !

 

رانت خواران موفق دِ كجاييد شما ؟

دل ما ياد شما مثل قد يم افتاده است !

 

[ ۹۲/۱۲/۰۱ ] [ ] [ عليرضا رضايي ]

رفت د زدي پشت با م ِخانه اي

ديد مردي را در آغوش ِزنش

 

مرد لخت و زن از ايشان لخت تر !

ديد ني ها داشت هر جا ي تنش !

 

دست مي زد مرد براند ام زن

با صدايي شاد و لبخندي بلند ،

 

از زنش يك ريز مي پرسيد: «هي !

اين فلان شي ء و فلان چيزت به چند ؟!

 

زن به او مي گفت با ناز و ادا :

«اين فلان نرخ آن يكي بهمان تومن » !

 

گفت تا اينكه به ايشان شوهرش :

«قيمتش چنداست آن چيز خفن »؟!!

 

 

گفت زن نرخش دو صد ميليون تومان !

گرتو خواهي بيشتر هم مي شود »!

 

دزد چون ديد اين ادا اطواررا

گفتاي ياران از اين داد و ستد ، 

 

مبلغي راهم به يك موكت دهيد !

تا دراين سرماي فقر ،ايّام ِبد ،

 

گردد از سود شما ها نو نوار !

خانه هم از لخت و عوري وارهد !

[ ۹۲/۱۱/۲۴ ] [ ] [ عليرضا رضايي ]

من خط زده ام گذشته و حالا را

بيدارم و ترك كرده ام لالا را !

 

چشمم به دراست و شاد و خونين جگرم

تااينكه بگيرم «سبد كالا »را !

[ ۹۲/۱۱/۱۶ ] [ ] [ عليرضا رضايي ]

تخت دوخوابه :

گران گرديده هرچيزي درايران

شلنگ و آينه تا آفتابه !

 

طلاق عاطفي بسيار و ديگر

زمُد افتاده است تخت دوخوابه !!


انسان شريف :

اگر شخصي در اين دوران عفيف است

همه گويند انساني خفيف است !

 

دله دزد و خيانت كار و پررو

كنون معناي انسان شريف است !



 

دوركاري :

گويند كه اوفتاده زندان

مشغول به امر دوركاري است

 

دارد دوهزار شركت و شخص

«بابك »كه نماد رانت خواري است !

[ ۹۲/۱۱/۱۰ ] [ ] [ عليرضا رضايي ]

ديد روباهي پلنگي را به راه

اشك ريزان مي رود با آه و آه !

 

سينه اش چاك است تا نزديك ناف !

هست در آنجا و تنبانش شكاف !

 

گفت :« اي آقا پلنگ تيز چنگ !

از چه اي آشفته و داغان و منگ ؟

 

علت اين ظاهر نافرم چيست ؟

بر چنين احوال تو بايد گريست »!

 

گفت كه :« حيثيّتم را بُرده اند !

داخل يك كوچه خِفتم كرده اند !

 

درشبي تاريك با ظلم و ستم

شد تجاوز هم به مالم ،هم خودم !

 

دردهايم را روايت مي كنم !

مي روم اكنون شكايت مي كنم »!

 

گفت آن روباه ِ شوخ و خنده رو :

«اي پلنگ نازنين و صلح جو !

 

اي شده غارت ، شده زخمي ، دَمَر!

بازگرد و از شكايت درگذر !

 

گرچه بدبختي ّ و بدآورده اي

شكركن زيراكه اكنون زنده اي !

 

سخت باشد خِفت و بي طاقت شدن !

باتجاوز ،قتل هم غارت شدن !

 

گر تورا گرگان دريدند از عقب !

از چه غمناكي و نالان اي عجب !

 

شاخه ي بختت شكوفا مي شود

بعداازاين بخت توهم وا مي شود !

 

گرشوي در حكمت دنيا دقيق

اين سر آغازي جديداست اي رفيق !

[ ۹۲/۱۱/۰۳ ] [ ] [ عليرضا رضايي ]

انسان مايه دار غمش فرق مي كند !

باما قيافه و شكمش فرق مي كند !

 

آن شاعري كه عاشق و آزاده زيسته است

باجيره خوارها قلمش فرق مي كند !

 

فكر قِرو فِراست زن شخص پولدار

اطوارو نازو زير و بَمَش فرق مي كند !

 

پايين شهر و تنگي آن كوچه هاش با

بالاي شهرو پيچ و خمش فرق مي كند !

 

اي دوست  چونكه دولت تدبير آمده

دزدي و رشوه دست كمش فرق مي كند !

 

دزديّ كارمند جديد اداره با

دزدان بانك ها رقمش فرق مي كند !

 

مارابه قيمت دوسه كيلو خيار داد !

آن كس كه بخشش  وكرمش فرق مي كند !


گرد و قلمبه ،مركز عشق و توجّه است !

آقاي ايكس «محترمش» فرق مي كند !

 

[ ۹۲/۱۰/۲۷ ] [ ] [ عليرضا رضايي ]

هفته پيش پيامكي بااين مضمون براي مشتركان قزويني ارسال شده بود «چيست در زمزمه ي مبهم آب » استخر ...مخصوص بانوان افتتاح شد...

با توجه به انتخاب رندانه مصراع فوق ، شعرزيررا في البداهه سرودم. هم طنز شد هم جدي. ..

 

 «چيست درزمزمه ي مُبهم آب »؟

چيست در همهمه ي زمزم آب ؟

 

نكند عاشق و ديوانه شده ؟

چيست اي جنس مخالف غم ِ آب ؟

 

پي ِ اسرارمگو مي گردد؟

چيست در رگ رگ و پيچ و خم ِ آّب ؟!

 

تا بفهمي كه چه ها مي گويد

گوش خودرا يله كن بر دَم ِ آب !

 

آب را دربغلم مي گيرم !

دوست دارم كه شوم مَحرم آب !

 

راز «اكرم خپل » و «صغرا كلفت » !

هست در «ديسكت » و توي «رَم» ِ آب !

 

چه دل انگيز و چه شورانگيزاست

روي اندام ِ لطيفت «لم» آب !

 

سينه ات بكرترين تصويراست !

باتراويدن و با نم نم ِ آب !

 

تشنه كام است فقير و عمري است

مانده در حسرت ِ زير و بم ِ آب !

[ ۹۲/۱۰/۲۶ ] [ ] [ عليرضا رضايي ]

گرفته بينوا «حاجي رضا» ايدز !

وايضا آدم يك لاقبا ايدز

 

سلامت هست دركشور اگركه

شده چندين برابر پس چرا ايدز ؟ !

 

چرا آن كارمند باوجاهت

شده آلوده و بيمار با ايدز ؟

 

چرا استاد كارو كارگررا

در آورده زپا همچون وبا ايدز ؟

 

به ظاهر نيست ،زير پوست شهر

حضورش مستدام است و رها ايدز !

 

چه بي رحم است و بي رحم است ،بُرده

زنان و دختران را در كُما ايدز !

 

چو طوفاني است مارادرنورديد

شده چون زلزله ،باشد بلا ايدز

 

زني بامن لوندي كرد ، گفتم

نشانه كرده اي ياران مرا ايدز !

 

زنان شاكي زمردان ،مرد از زن

هلا سكس و هلا مرگ و هلا ايدز !

 

گرفتاري ،طلاق و فقر و تزريق

همه دارند ايدز و ما «فراايدز» !

 

همه پابند اخلاقيم و مؤمن

چرا كرده است مارامبتلا ايدز ؟!

 

نرو دنبال سكس  و عشق  بازي !

نداردفعلا اي نادان دوا ايدز !

[ ۹۲/۱۰/۱۹ ] [ ] [ عليرضا رضايي ]

زر از ما بُرد و يك جايي نهان كرد !

همان كاري كه آقاي فلان كرد !

 

حساب شخصي اش شد پُراز آنكه

در آن از پول نفت ما روان كرد !

 

چو زندان رفت شد آزاد فورا

رفيقش« لطفهاي بي كران كرد »!

 

ازاين دزدي و از اين اختلاسات

«حسن»ناليد و «حاج اكبر » فغان كرد !

 

دراين دنيا تراز اختلاسات

كهن ايران ماراقهرمان كرد !

 

به فكر سود شخصي بود كاسب

بهاراقتصادي را خزان كرد !

 

چپاول هاي دايم مردمان را

به كل بانكداري بد گمان كرد !

 

اگر گويد كسي كه نيستم دزد

بدان خر گيرت آورده ،چاخان كرد !

 

چه ظلمي كرد آن شخصي كه فورا

پنير ده تومان را صد تومان كرد !

 

بهشت نقد را شد صاحب اينجا

كسي كه اختلاسات كلان كرد !

 

فشار اقتصادي ، رشوه ،بعضي

«ژيان »كارمندان را «مگان » كرد !

 

چه معجوني است پول بي مروّت

گداي كوچه را شيرژيان كرد !

 

نباشد فايده در شعر گفتن

خوشا آن كس كه رفت و فكر نان كرد !

[ ۹۲/۱۰/۱۲ ] [ ] [ عليرضا رضايي ]


خيابان ،چاله ، ناهموار كوچه !

بخيه خورده چون شلوار كوچه !

 

پراست از دوست دخترها ،پسرها

ز«حاجي اصغر »و«گلنار »كوچه !

 

لگدهاي فراوان خورده ازخر!

زنيسان ،كاميون ،از بار كوچه !

 

زني چاق و مسن را ديده شب ها

كه داده بوسه براغيار كوچه !

 

شده انبار توهين ، فحش دادن !

همه جا از در و د يوار ،كوچه ! 

 

شنيده باد مردان كلان را

پراست از ادكلن بازار، كوچه !

 

براي خوردن آدم نماها

دهانش گشته چون كفتار كوچه !

 

بگويد كلي اسرارمگورا

اگر روزي كند اظهاركوچه !

 

نشاش اي يار اگر شاشت گرفته !

كه بيزاراست از ادراركوچه !

 

ازاين آلودگي هاي فراوان

كشيده خويش رابر دار كوچه !

 

حضور شهرداري ،بيل ،كندن !

نمانده لحظه اي بيكار كوچه !

 

زبس كه ديده عشّاق جوان را

كند برعاشقي اصرار كوچه !

 

ديازپام خورده تا قدري بخوابد

زبس كه مانده هي بيدار كوچه !

 

شب است و من ،بدهكاري ، نداري

من و دلتنگي و سيگار ، كوچه !

 

شنيدم دردهاتي گشته شاكي

زشوراها و از دهيار ،كوچه !

 

[ ۹۲/۱۰/۰۴ ] [ ] [ عليرضا رضايي ]

اي ايراني به تو فردا مبارك                 شب يلدا مبارك !

ورود برف با سرما مبارك                    شب يلدا مبارك !

 

بخند و كيف كن سرحال و خندان               شب يلدا دوچندان

شب شادي به تو بادا مبارك                    شب يلدا مبارك !

 

شب چله شب شعرو ترانه                    طلوع هندوانه

به تو اي خانم ،اي آقا مبارك                 شب يلدا مبارك !

 

درازي ّ شب و آغوش و گرما               به تو اي حاجي آقا

كه زن هايت شده ده تا مبارك                  شب يلدا مبارك !

 

مگو از دست خالي ، بيش و كم ها           بزن تيپا به غم ها !

مگو از روزهاي نامبارك                    شب يلدا مبارك !

 

برو و باجناقت را بغل كن !               دماغش را عمل كن !

خرش كن با دروغ و با مبارك !             شب يلدا مبارك !

 

انارو تخمه را چون غم درو كن              وَ غم هاراو ِتو كن!

به شادي ها بگو چون ما مبارك           شب يلدا مبارك !

 

بزن بر دوستان خود پيامك                  به آنها گو ي تك تك

هم از پايين هم از بالا مبارك !               شب يلدا مبارك !


رباعي يلدايي :

برتخمه و هندوانه ات دعوت كن!

بر آن لب عاشقانه ات دعوت كن !

 

آمد شب چله دست و دل بازي كن

اي دوست مرا به خانه ات دعوت كن !


[ ۹۲/۰۹/۲۷ ] [ ] [ عليرضا رضايي ]

دراين دنياي بي سامان بشر پشم !

سواد و خواندن و شعرودگر ... پشم !

 

فقط پول است و پول است  و فقط پول

سوادوعشق و شادي و هنر پشم !

 

ندارد احترام مادرش را

براي بچه گفتار پدر پشم !

 

نصيحت  هاي آقاي معلم

براي نسل نو باشد پسر پشم

 

ندارم پول تيغ و صاف كردن

رسيده اي خلايق تاكمر پشم !

 

بيا ريش مرا بتراش حلاج !

براي آن لحاف خود ببر پشم !

 

مرا دربانك و پشت گيشه ي خود

نيارددرحساب آن شيرنر،پشم !!

 

گذشته هشت روزازماه و پولم

 كشيده ته، غذا شام و سحر پشم !

 

تصادف كردم وشد درخيابان

دوچرخم پنچرودربا سپر پشم !

 

سرودن با نوشتن :كار ِبي مزد

كتاب و شاعر والاگهر پشم !

 

ندارم چون پس اندازي پس ازاين

شب عيد و وطن گردي ، سفر، پشم !

 

وطن باشد بهشت مايه داران

صفاي ما و بي پول  ِ دَمَر پشم !

 

شنيدم سكته كردي مايه داري

كشيده ريق ِ رحمت را به سر ،پشم !

 

رضايي شعرتو : بي مزّه باشد

به پيش ِ شاعر صاحب نظر : پشم !!

[ ۹۲/۰۹/۲۱ ] [ ] [ عليرضا رضايي ]

از آدم ِبی دین و ریاکار حذر کن !

رفتی تو اگر جانب بازار حذرکن !

 

چشم همه دنبال ِتو و رقص کفل هاست !

قربان ِتو از تنگی شلوار حذر کن !

 

قربانی ِخودسازد واهداف ِکثیفش !

ازشخص ِشکمباره و پروار حذرکن !

 

برنیش و دُمَش بوسه مَزَن داخل ِ بستر

صدبار به تو گفته ام از مار حذر کن !

 

یاراست که آخر بکند مُشت تورا باز

اسرارخودت حفظ کن ،از یار حذر کن !

 

هم کاسه ی انسان ِ فرومایه نگردی

از شخص فرومایه و بی عار حذر کن !

 

ریزد به تو در طی ّزمان زهر ِ خودش را

هی بوسه مَزَن برلب سیگار حذر کن !

 

اینقدر مگو آخ و مکن اوخ پسرجان  !

هنگام بغل کردن دیوار حذر کن !

 

خواهی نشوی جن زده، بیمار روانی

از دوستی ِ آدم بیمار حذر کن !

 

مهمان چوشدی گاو مشو در سر سفره !

از سرزنش همسرو اغیار حذر کن !

 

چون باغ ِ هلو دیدی وتحریک نمودت

هی!خر مشواز عاقبت کار حذر کن !

 

از آدم بنگاهی و دلال جماعت

ای شخص فروشنده ،خریدار حذر کن !

[ ۹۲/۰۹/۱۴ ] [ ] [ عليرضا رضايي ]

توصيه :

چون كاسب كوچه كار مي بايد داشت

دربالش خود دلار مي بايد داشت

 

تا خوش گذرد ،چو پادشاهان قديم

صد خانه ،هزار يارمي بايد داشت !


افسوس :

افسوس كه عمر جاودان رفت از كف

سرمايه ي شادي جهان رفت از كف

 

دردا كه جواني ام چه بيهوده گذشت

دردادن قسط و صف نان رفت از كف !


رفتني :

هرچند دلش زغصّه ها خون شدو رفت

صدبار ادراه رفت بيرون شد و رفت

 

چون ديد كه افتاده گره دركارش

بادادن رشوه سخت ممنون شد و رفت !

[ ۹۲/۰۹/۰۷ ] [ ] [ عليرضا رضايي ]

دراينجا چندد كان است

كه پشت دخل كاسب ها كمين كرده

همه درانتظار مردمي بي حال و بي پولند

-         همان هايي كه غرق فقر مي لولند –

نخستين :كاسب گردن كلفت و چاق و ديلاقي است !

كه خيلي طاغي و ياغي است !

كلك مرديست دود آلود و اخمو و سبيل آگين !

-همان كه توي مسجد بين مردم ، مؤمنان هي مي كند آمين ،!

كه تا شايد سر خلق خدا ،اين مردمان ساده لوح و روستايي را ،

بمالد شيره ي قزوين !

 

دوم : يك مُردني مَرديست عينكمند !

كه دايم مي زند لبخند !

،همان كه مثل زالو خون مردم را مكيده تا شده اينگونه ثروتمند ،!

وليكن ظاهرش آدم نما و سخت مطلوب است !

وپيش عمّه اش او آدمي خوب است !

 

من اينجا بين اين مردان ،كلك مردان بي انصاف ،

تعجّبناك و سرگردان و ترسكناك ! مي گردم !

كه ناگه مي رسد مامور تعزيرات

وكاسب ها به ناگه جيم مي گردند !

يكي مي گويد :«اين يارو

دوباره آمده تا تخته بنمايد

دكان و كاسبي مان را !

و نگذارد بيندازيم با تنبان به مردم بند تنبان را !

قلم دردست و دفتر دربغل مرديست خشماگين !

دگر مي گويد اين مامور

جريمه مي كند ناجور

واصلا اهل رشوه ،پول توجيبي گرفتن نيست !

چه بدمرديست !

سوم با ترس و لرزي خيس مي گويد كه «زاييده است گاوما !

چرا ؟ زيرا گران كردين نرخ لوبيا و ماش و سبزي را !

اگرچه توي اين اوضاع هردمبيل !

مشخّص نيست نرخ هيچ چيز ودكه ي انصاف ووجدان و مرّوت هم شده تعطيل !

وليكن اين مزاحم مردتعزيراتي بي دين

براي ماست عزرائيل !!


از اشعار دهه 1370

[ ۹۲/۰۸/۳۰ ] [ ] [ عليرضا رضايي ]

جنس ارزان شده گفتي ،خبري بهترازاين ؟!

خبرداغ و به روز ِ دگري بهترازاين !

 

گفت :«نسناس و خسيس است زن ِ «حاج صفر»

اي خدا قسمت من كن «صفري» بهترازاين !

 

خانمي صيغه ي يك نرّه خري شد فرمود :

«من نديدم به خدا نرّه خري بهترازاين »!

 

مُشت ايّام چوخوردو دَمَرو شد آقا

گفت باخنده كه :« ديدي دَمَري بهترازاين »؟!

 

گفت قاضي به زن شاكي ومشتاق طلاق:

«شوهرت هست فقير و حَشَري ،بهترازاين »؟!

 

نظرش هست فقط بر زن و اموال ِحرام

نيست اسطوره ي صاحب نظري بهترازاين !

 

اندكي نرم شده خا نم «كاترين اشتون»

جنگ نرم است خدايا قَدَري بهترازاين !

 

پشت خودرا چوسپر كردزنش، شوهر گفت:

«سخت و زبراست عزيزم سپري بهترازاين »!

 

دستمان خالي و سويِ سفر آخرتيم !

اي تو فريادرس ِما ،سفري بهترازاين !

 

كمرم زير گراني و غم و غصّه شكست  !

لطف كن نيزعطاكن كمري بهترازاين !

 

سحرم فكر زن و بچّه و شب شام و ناهار !

مي خورم حسرت شام و سحري بهترازاين !

 

پيرمردي به زني خوشگل و آراسته گفت :

بازازكوچه ي ما كن گذري بهترازاين !

 

پدرش رند و زمين خوارو پسر مي گويد :

«چشم ايّام نديده پدري بهتري ازاين »!

 

وقت دعوا شده اي زوج جوان بشتابيد

فحش داديد به هم مختصري بهترازاين !

 

كارمندي چوخطر كردو زني را بوسيد

گفت :«ترسيدم و امّاخطري بهترازاين »؟!

 

اي «رضايي »شده شعرتو مزخرف اين بار

خيزو لطفا بسُرا شعرتري بهتر ازاين !!

[ ۹۲/۰۸/۲۳ ] [ ] [ عليرضا رضايي ]

دزدها را نزنيم

دزدها محترمند !

شايد آن دزدعزيز

رفته از داخل آن خانه بدزد چيزي !

قابلمه ،پول ،پلوپز ، ديزي !

 

دزد ها را نزنيم!

شايد آن دزد كه گفت

بي كس و كارم و آواره ،تهيدستم من

داشت پارتي ّ كلفت  !

 

دزدهارا نزنيم

شايد اين دزد كه در خانه ي ماست

قصد خدمت دارد !

چند تا باغ و زمين ،خانه و شركت دارد !

 

دزدها را نزنيم!

عدّه اي از دزدان

آفتابه دزدند !

عدّه اي بادهوا مي دزدند !

عدّه اي بوسه زلبهاي بلا مي دزدند !

عدّه اي از دزدان

موقع درد ،دوامي دزدند !

 

اين روايت شده است :

از دكان شخصي

رفت دزدي كه بدزد چيزي

ناگهان از ديوار

زرت افتاد سرو پاش شكست !

قاضي محترمي

صاحب دكّان را

كرد محكوم چرا ديوارت بوده بلند ؟!

پس تو بايد بدهي

ديه بردزد وَباشي خرسند!

كه نرفتي دربند !

 

گفت دزد كه چرا درتقويم

جاي ِ

« روز دزدان »

اي عزيزان خالي است ؟!

 

اي كه گفتي بايد

دزدهارازد و كشت »

شايد آن زددغل را چو زدي

رفت و شاكي شد و ناگاه تورا

كرد محكوم به حبس ابدي !!

 

دزدها بسيارند!

باگروه دزدان

عشق ها بايد باخت !

ازكجا معلوم است

شايد اي دوست من و تو دزديم ؟!

 غم نمي بايد  خورد !

با گروه دزدان بايد ساخت !!

[ ۹۲/۰۸/۱۶ ] [ ] [ عليرضا رضايي ]

دعا :

اين زندگي پُر غم ِ ما آسان باد !

اين سفره ي ما پُرازبرنج و نان باد !

 

يارانه ي ما قطع نمايد هركس

تا آخر عُمربي زن و تنبان باد !


تبعيض :

زان روز كه اين زمانه افراشته اند !

تخم بدي و جنگ و جدَل كاشته اند !

 

يك عدّه فقير زاده اند از مادر

يك عدّه هميشه خورده و داشته اند !!

[ ۹۲/۰۸/۰۹ ] [ ] [ عليرضا رضايي ]

شب جمعه نگارم رفته بانه

بياره جنس چيني تا به خانه

 

نخواهم جنس چيني تاهميشه

خداوندا توي بانه بمانه !!

[ ۹۲/۰۸/۰۱ ] [ ] [ عليرضا رضايي ]

همه جوهاي دنيا را درودن                

هزاران شعر بي معني سرودن ،

 

به دوش خويش بُردن كوه الوند                 

  فلات خشك را دريا نمودن ،

 

از انسان خسيس و گاوسيرت !              

ز بهر قرض يك تومان ربودن ،

 

به خرها علم ِ شيمي ياددادن                

به علم مردم نادان فزودن ،

 

بدي هاي تمام مردمان را                   

به ضرب و زور و با سختي زدودن ،

 

از آن بهتر به نزد من «رضايي»              

كه زير ِ دست ِ يك گاگول بودن !!

[ ۹۲/۰۷/۲۵ ] [ ] [ عليرضا رضايي ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

درباره نويسنده وبلاگ
نام : عليرضا رضائي
1349/04/08
تحصيلات : كارشناسي ارشد زبان و ادبيّات فارسي

شروع به سرودن شعر :1369
فعّاليت هاي ادبي : همكاري بانشريات :چاپ شعر در هفته نامه گل آقا، خورجين ، طنز پارسي و...
نوشتن طنز در نشريات محلي قزوين ازقبيل حديث و مينودر (ستون آقاي رضايتي).
بيش از د ه سال است كه ستون پسته خندان (قزوين ) را در روزنا مه ي ولايت قزوين مي نويسم.
همكاري و برنامه نويسي در راديو تهران ، راديو كيش و راديو قزوين و...
نام آثار چاپ شد ه : عاشق بي حوصله ( مجموعه شعر طنز)1389 ،انديشه زرين ،قزوين
وكتاب طنز پر دازان قزوين.
برچسب‌ها وب
امکانات وب
آثار من شنگول آباد سنگ پا خر نامه توركجه طنزلر داستانك ها





گ